บางที่ก็ไม่ไหว... บางทีก็เครียดเกินไป วิกฤตที่ไม่มีวันแก้หายนอกจากการตายจาก...
แต่พอดีว่าไอ้เรามันไม่ใช่คนที่มีอะไรกูก็จะตายอย่างเดียว
เพราะบังเอิญรู้็คุณค่าของชีวิตและกูไม่ได้งี่เง่า*
แต่ทำไม...ปัญหาชีวิตถึงต้องรุมเร้ากูจังนะ ? ช่วงนี้เนี้ย แค่ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจในหลายๆเรื่อง
และก็ไม่เข้าใจ ว่ากูทำอะไรผิดพลาดไปรึเปล่า ? และพอดีว่ากูไม่ใช่คนฉลาดที่ไอคิวสองร้อย!
กูเลยไม่รู้ว่ากูทำผิดพลาดอะไรเลยไม่สามารถบอกตัวกูเองได้ นอกจากคุณจะบอกมา..!
รู้บ้างมั้ยว่าตอนนี้ความรู้สึกหลายๆอย่างมันทำให้เราเครียดเกินไป เครียดมากๆ!*
รวมถึงตัวคนรอบข้าง เรายอมรับว่าเราชอบพาล ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรที่ทำให้เราคิดมาก
เราก็จะโพยคิดมากไปในทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามา ไม่เว้นแม้แต่หมาข้างบ้านกูตาย!*
ขอร้องและโปรดจงเข้าใจ เห็นใจกันหน่อย
ถ้ามีอะไรก็ช่วยบอกหน่อยนะ เราจะได้เข้าใจและถอยออกมา ไม่ไปวุ่นวายอีก
ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร เพื่อน ครอบครัว แฟน หมา แมว คนรอบข้าง คนรู้จัก คนสนิท หรือใครก็ตาม
เข้าใจมั๊ยว่าตอนนี้ กูน้อยใจ! กับทุกๆคนเลย T__________T
เฮ้, ถ้าลดเฮียก็ไม่เหลืออะไรกินสิ ฮ่าฮ่า.
ฝันดีครับผม :D